Een geslaagde jaardag

Met een goed gevoel kijk ik terug op de jaardag van ons Wapen op 12 januari, door wat de deelnemers er met elkaar van hebben gemaakt. De omstandigheden waaronder de jaardag plaatsvond en de vooruitzichten van wat komen gaat zijn natuurlijk niet stimulerend. Ik doel dan op de verregaande bezuinigingen en herstructureringen waarvan ook ons Wapen in ruime mate de invloed ondervindt en nog gaat ondervinden. In het bijzonder de ontslagdreiging voor een aantal van onze wapengenoten, die als een donkere wolk boven ons hangt, is niet bevorderlijk voor een ongedwongen samenzijn. Als we dan ook nog te horen krijgen dat het Fanfarekorps der Koninklijke Landmacht 'Bereden Wapens' wordt opgeheven, één van de laatste beetjes smeerolie in de organisatie die bijdraagt aan het militaire wij-gevoel, dan lijken alle ingrediënten aanwezig voor een mineurstemming.

Wat zien we echter? Een goed symposium met prima lezingen over ons vak die als gemeenschappelijk kenmerk hebben dat eenieder de blik vooruit gericht houdt. De bekende en waardevolle militaire mentaliteit van aanpakken en doorzetten. Geloof houden in het belang van de operationele capaciteiten waar ons Wapen voor staat en in de taken die we hebben. Natuurlijk wondt onze Wapenoudste er in zijn toespraken, zowel tijdens het symposium als tijdens de traditionele bijeenkomst op de Knobbel zelf, geen doekjes om. De uitdagingen zijn talrijk, maar hij gaf ook de richting aan die we moeten inslaan; er is wat dat betreft niet veel keuze. In de komende Sinte Barbara kunt u over de lezingen en de toespraak van de Wapenoudste het nodige lezen.

Wat betreft de persoonlijke en onzekere toekomst van onze wapengenoten, is het vermeldenswaard dat het initiatief van 'Gunners Support', dat ook aan bod kwam tijdens het symposium, aan begint te slaan. Er zijn al mensen die hun steun hebben toegezegd en er blijkt veel belangstelling voor nadere informatie te bestaan. Binnenkort zal er op deze website de nodige ruimte voor worden ingericht, met een toegangsknop op de homepage, en ook in de Sinte Barbara wordt over de voortgang gerapporteerd. Een dergelijk initiatief en de manier waarop er op wordt gereageerd zijn bemoedigend. Het bewijst weer eens hoe belangrijk voor militairen waarden als teamgeest, saamhorigheid en kameraadschap zijn.

Mijn goede gevoel bij de jaardag volgt ook uit mijn beleving van twee traditionele elementen ervan: het afscheid nemen 's morgens van officieren die de actieve dienst verlaten en de al genoemde bijeenkomst op de Knobbel aan het eind van de dag. De afscheidsnemers gaven in het kort aan hoe zij hun diensttijd hebben ervaren en wat hun plannen voor de toekomst zijn. Uit alle verhalen bleek betrokkenheid bij Defensie en de waardering voor het werken in een uitdagende en stimulerende omgeving. De bijeenkomst 's avonds kende een goede opkomst en deed denken aan de dagen van weleer: een hoog reüniegehalte en ontmoetingsplaats van oude bekenden. Degenen onder ons die al wat langer meelopen kennen het nog wel: een zere keel en tuitende oren doordat iedereen probeert zich verstaanbaar te maken en te luisteren in een vocaal escalatieproces.

Er is dus alle reden niet bij de pakken neer te gaan zitten; ons Wapen heeft nog steeds toekomst.